عکسهای قدیمی سرعین

سرعين شهر كوچكي هست كه كمتر از 5 هزار نفر جمعيت ساكن دارد و به خاطر همين اكثراً اشخاص با هم فاميل هستند و يا همديگر را به خوبي مي شناسند. در سالهاي قبل كه ماشين زياد نبود و عروسي ها در فضاي باز و باغها انجام مي گرفت، در خانه خود صداي موسيقي عروسي را مي شنيديم. (آشيق- قابال سسي). اما امروزه عروسي ها در يك شب آن هم در تالارهاي كوچك با فضاي خيلي بسته صورت مي گيرد. در اين قسمت مي خواهم به بررسي تصويري عروسي در سالهاي قبل بپردازم.

اين عكس مربوط به عروسي بالاعمو وطن پور در سال 1349 مي باشد كه در باغ شعبان صبوري (محل فعلي بانك ملت و كشاورز) برگزار شده است. در آن زمان مرسوم نبوده كه از عروسي ها عكس بگيرند (يا پول نبوده) و به همين علت عكس كم هست.

در آن زمان عروسي ها سه روز بوده كه بعداً تا چند سال پيش دو روز شده بود كه يكي شب حنابندان بود و ديگري روز عروسي كه ناهار مي دادند. در هر دو روز گروه اكست هم بود.

مربوط به سال 71

شب حنابندان دوستان و فاميل پولي به عنوان كمك هزينه عروسي به داماد مي دادند. در اين شب بساط رقص و شادي داير بود و ادا و شوخي هم زياد مي شد. مثلاً فردي لباس زنانه مي پوشيد و نقش زن رو بازي مي كرد و مردم رو مي خندوند.

گروه اركستي هم بود كه سالهاي 70 فرد زير رو با خودش داشت كه مردم رو مي خندوند.

در سرعين رسم هست كه داماد روز عروسي به همراه ساغ دوش و سؤل دوش به سلماني برود. بعد از سلماني در قديم رسم بوده كه به آبگرم رفته و آب تني كنند كه اين رسم شايد مختص سرعين باشد.

عكس مربوط به سال 70

البته در بعضي از شهرها به حمام مي روند ولي لذت آبگرمهاي سرعين و تجمع مهمانان عروسي كنار آبگرم حال و هواي ديگري داشت. بخصوص شوخي هايي كه مي شد. مثلاً كفش داماد را مي دزديدند يا يكي از فاميلهاي داماد را زمانيكه حواسش پرت بود، با لباس به داخل آبگرم هل مي دادند.

مربوط به سال 68- تجمع كنار آبگرم گؤز سويي

معمولاً بساط تار- قابال هم كنار يا بيرون آبگرم داير بود.

مربوط به سال 70 جلوي آبگرم قهوه سويي

بعد از آب تني، داماد و ساغ دوش و سؤل دوش سوار ماشين عروس شده و به محل عروسي بر مي گشتند.

ماشين عروسي سال 70

بعد سه تايي در گوشه اي ايستاده و جلوي آنها نزديكان داماد و دوستان و ... مي رقصيدند و شادي مي كردند. پولي هم در جيب داماد و ساغ دوش و سؤل دوش مي گذارند. در آن زمان اكثر مردم شهر حتي آنهايي كه دعوت نيز نشده بودند، براي ديدن اين مراسم (برگشت از آبگرم) مي آمدند.

بعد از اين مراسم داماد به همراه ساغ دوش و سول دوش و فاميلها و دوستان كه سوار ماشينها مي شوند، به خانه عروس براي آوردن عروس مي روند. 

شور و هواي خاصي بين بچه ها بود. حتي پشت ماشين داماد مي دويدند.

معمولاً در مسير آوردن عروس چند نفر جلوي ماشين عروس رو مي گيرند و چشم روشني مي گيرند.